Głód w lochu. Średniowieczna kara wydana przez króla Kazimierza

Średniowieczne wymiary sprawiedliwości często były skrajnie okrutne. Jeden z takich przypadków miał miejsce w czasach panowania Kazimierza Wielkiego, kiedy to wydano wyrok zmuszający skazańca do śmierci z głodu.

Maćko Borkowic znalazł się w otchłani lochu, do którego spuszczono go za pomocą drabiny. Po jego wejściu przepędzę zamknięto drewnianą klapę przybijaną gwoźdźmi, odcinając więźnia od świata zewnętrznego. Warunki pobytu były nieludzkie — jedynym pożywieniem było siano, a jedynym napojem woda podawana w małych ilościach.

Przez czterdzieści dni ten wyrok się realizował. Głód stopniowo wyniszczał organizm więźnia, aż do momentu, gdy zaczął on w akcie desperacji zjadać własne ciało. Historia tego przypadku stanowi przejmujący dokument średniowiecznego systemu kar, które dla współczesnego człowieka wydają się niemożliwe do wyobrażenia.

Zbrodnia ta pozostaje dowodem na to, jak daleko mogły posunąć się władze państwowe w średniowieczu, kiedy to prawo często służyło nie tylko karze za popełnione przewiny, ale również zastraszeniu społeczeństwa i utrzymaniu kontroli poprzez terroryzm.

Na podstawie materiału WP. Link do oryginału →